Κάλεσμα της ανοιχτής συνέλευσης συντονισμού σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και κοινής δράσης για το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής

 Το σχέδιό τους προβλέπει την παραχώρηση για 25 χρόνια των 3 χωματερών (Φυλή–Κερατέα-Γραμματικό) στους ιδιώτες και δημιουργία 2 εργοστασίων καύσης στη Φυλή, 1 στην Κερατέα και 1 στο Γραμματικό. Στο όνομα των συμφερόντων των μεγαλοεργολάβων και της ΕΥΔΑΠ, έχουν αποφασίσει να μας ξαναφέρουν και τη ΛΥΜΜΑΤΟΛΑΣΠΗ στη χωματερή της Φυλής.

        ΑΥΤΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΚΕΡΔΗ,

        ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΖΩΕΣ

• Αρνούμαστε να δεχτούμε άλλο την παραμονή της χωματερής στη Φυλή!
• Αρνούμαστε τη δημιουργία εργοστασίων καύσης στη Φυλή!
• Έξω οι χωματερες και τα ΧΥΤΑ από τις κατοικημένες περιοχές.
• Καμιά αύξηση των δημοτικών τελών για τα κέρδη των εργολάβων των σκουπιδιών!
• Έξω οι ιδιώτες από τη διαχείριση των απορριμμάτων.
• Όχι στους «πράσινους» φόρους που ετοιμάζουν.
  Διαχείριση των σκουπιδιών με φιλικό τρόπο προς τους ανθρώπους και το περιβάλλον.
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΑΠΡΙΛΗ, 11 π.μ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ

Λ.ΦΥΛΗΣ [ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ]

Πρόκληση ασφαλιτών στη Ν/Ε Ζώνη Περάματος και οργισμένη απάντηση των εργαζομένων

Άμεση ήταν η αντίδραση εργαζομένων και ανέργων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος όταν ασφαλίτες πήγαν στο χώρο και ζήτησαν ... ενημέρωση και συνεργασία. Τους πήραν στο κυνήγι και αναποδογύρισαν το υπηρεσιακό αυτοκίνητό τους. Ήταν και μια απάντηση στην άγρια επίθεση που είχαν δεχθεί χθες από τα ΜΑΤ κατά την κινητοποίησή τους στον ΟΛΠ.

Κάλεσμα των Ιρανών πολιτικών προσφύγων σε ανοιχτή συνέλευση

Εμείς οι Ιρανοί πολιτικοί πρόσφυγες αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα μας για πολιτικό άσυλο. Δυστυχώς όμως η φωνή μας και ο αγώνας μας δεν ακούγεται από την ελληνική κυβέρνηση.

Εμείς διαμαρτυρόμαστε έντονα διότι η κυβέρνηση αντί να δώσει λύση στο πρόβλημα μας, μαζί με τον κύριο Σημόπουλο μας έδιωξαν από το κτήριο Γκίνη βάζοντας ΜΑΤ έξω από το πολυτεχνείο και συλλαμβάνοντάς μας με σκοπό να κρύψουν το πρόβλημα, κρατώντας το μακριά από φως της δημοσιότητας καθώς και να διαλύσουν τον αγώνα μας ώστε να μην χαλάσει η ελληνική κυβέρνηση τις καλές σχέσεις που διατηρεί με το δικτατορικό καθεστώς του Ιράν.

Καλούμε κάθε ελεύθερο άνθρωπο να ενώσει τη φωνή του με τη δική μας. Ζητάμε από όλο τον ελληνικό λαό, κάθε μεμονωμένο άτομο, είτε ντόπιο είτε μετανάστη και πρόσφυγα, κάθε συλλογικότητα, σωματείο και οργάνωση να εκφράσει έμπρακτα την αλληλεγγύη του και να πιέσει την ελληνική κυβέρνηση να χορηγήσει πολιτικό άσυλο στους Ιρανούς αντιφασίστες.

ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΚΟΙΝΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ.

Ανοιχτή Συνέλευση την Τετάρτη 13/04, 7μ.μ., Πολυτεχνείο, αίθουσα ΜΑΧ

Κατάληψη των κεντρικών γραφείων του ΗΣΑΠ από τους απολυμένους του ΜΕΤΡΟ

Τέχνη, αντίσταση, αλληλεγγύη στην Κερατέα

Γλέντι για την οικονομική ενίσχυση της εφημερίδας

ΚΕΡΑΤΕΑ: Πράσινα ΧΥΤΑ και Πράσινα Άλογα

Τα 30 χρόνια λαϊκισμού και πολιτικού ψεύδους οδήγησαν τελικά τη χώρα μας στο μαρασμό. Δυστυχώς μετά την πτώση της Χούντας όλοι οι πολιτικοί σχηματισμοί που ανέλαβαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της πολύπαθης αυτής χώρας βασίσθηκαν στο ψέμα και στα δανεικά για να διατηρηθούν στην εξουσία. Το θέμα της διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων στην Ελλάδα (και κυρίως στην Αττική) καρκινοβατεί μέχρι σήμερα εξαιτίας αυτής της τακτικής.

Η διαχείριση των απορριμμάτων του μισού πληθυσμού της Ελλάδας θεωρήθηκε περιφερειακό πρόβλημα αντί να ενταχθεί σε έναν κεντρικό Εθνικό σχεδιασμό. Η ανεξέλεγκτη απόθεση των σκουπιδιών βαπτίστηκε Υγειονομική Ταφή.

Όταν το 2003 ψηφιζόταν ο νόμος 3164 για τη δημιουργία τριών νέων ΧΥΤΑ στην Αττική, τα τηλεοπτικά κανάλια μάς έδειχναν εικόνες καταπράσινων ΧΥΤΑ σε χώρες της Ευρώπης όταν η Ευρωπαϊκή νομοθεσία είχε από την προηγούμενη δεκαετία απαγορεύσει τη δημιουργία νέων ΧΥΤΑ. Όταν κατάλαβαν όλοι το ψέμα τους άρχισαν να μιλούν για ΧΥΤΥ και η λέξη ΧΥΤΑ απαγορεύθηκε από το λεξιλόγιό τους, όμως υπάρχει σε όλες τις συμβάσεις έργου που έχουν ανατεθεί στον εθνικό εργολάβο.

Και επειδή ΧΥΤΥ χωρίς εργοστάσιο επεξεργασίας απορριμμάτων δεν μπορεί να υπάρξει, υποσχέθηκαν να δημοπρατήσουν και εργοστάσια, αφού όμως κατασκευάσουν πρώτα τα ΧΥΤΑ και τα χρησιμοποιήσουν για ένα απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Όμως και τα εργοστάσια που επέλεξαν να κατασκευάσουν κατά παράξενο τρόπο δεν λύνουν το πρόβλημα, διότι παράγουν ένα προϊόν (το SRF) που ο φυσικός του προορισμός είναι κάποιο εργοστάσιο καύσης, στην αντίθετη περίπτωση θα οδηγηθεί στο ΧΥΤΑ και θα σαπίσει σαν αφυδατωμένο σκουπίδι που είναι. Είναι λοιπόν σίγουρο ότι η καύση έχει επιλεγεί σαν τελική λύση στο πρόβλημα των απορριμμάτων της Αττικής, όμως σε όλη την πολιτισμένη Ευρώπη όταν θέλουν να κάψουν τα σκουπίδια τα καίνε απευθείας σε εργοστάσια που είναι εγκατεστημένα μέσα στις πόλεις και όχι αφού τα μετατρέψουν σε SRF πάνω σε κάποιο βουνό ή πολύ περισσότερο σε κάποιον αρχαιολογικό χώρο.

Φοβούνται λοιπόν πάλι να πουν την αλήθεια στο λαό ή θέλουν να κατασκευάσουν για μια ακόμη φορά άχρηστα εργοστάσια όπως το ΕΜΑΚ Ι στα Λιόσια, με μοναδικό στόχο το φαγοπότι εις βάρος του κοσμάκη. Δυστυχώς υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι μυαλό δεν έχουν βάλει και ότι ο εθνικός εργολάβος (και φυσικά οι αρμόδιοι υπουργοί) θα εισπράξουν δισεκατομμύρια για άχρηστα έργα και η επόμενη κυβέρνηση θα αναλάβει να δημοπρατήσει τα εργοστάσια καύσης εισπράττοντας το πολιτικό κόστος αλλά και τις αναλογούντες μίζες.

Είναι φυσικό κύριοι της κυβέρνησης ο κόσμος να μην θέλει να μετατραπεί ο τόπος του σε Φυλή ή Λιόσια, το αφύσικο είναι που δεν αντιδρούν οι κάτοικοι των παραπάνω περιοχών και δεν σας έχουν

πάρει ακόμη με τις πέτρες (ή καλύτερα με τα μπουκάλια).

Ως εδώ πια κύριοι των αμαρτωλών σαλονιών και της βουλής που ατιμάζετε με την παρουσία σας, όταν το παράσιτο σκοτώνει τον ξενιστή του πεθαίνει και αυτό.

Προσέξτε «κύριοι» γιατί η ώρα αυτή πλησιάζει.

Γιώργος

Πλάκα Κερατέας

Από το 4ο τεύχος της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ που κυκλοφορεί

Ανοιχτή συνέλευση απολογισμού και συνέχειας για τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Ο αγώνας για τη δικαίωση των αιτημάτων της απεργίας πείνας δεν τελειώνει

Ο αγώνας για κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών/τριών συνεχίζεται!

Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών κατάφερε μια μικρή αλλά σημαντική ρωγμή στην αδιαλλαξία του ελληνικού κράτους, όπως και στη θεσμική σιωπή που καλύπτει την υποτίμηση της ζωής των μεταναστών και των μεταναστριών.

Ανέδειξε στο δημόσιο λόγο τις ταξικές και κοινωνικές ανισότητες μέσα στις οποίες ζει ο μεταναστευτικός πληθυσμός, όπως και το απάνθρωπο καθεστώς εξαίρεσης και απαγόρευσης που οδηγεί στην παρανομία τις ζωές και την εργασία αυτών των ανθρώπων ως αποτέλεσμα των πολιτικων ελληνικών κυβερνήσεων και πολιτικων της ΕΕ.

Παράλληλα, κατά τη διάρκεια του αγώνα των 300 μεταναστών εργατών, και πέρα από τους ανταγωνισμούς, αναπτύχθηκαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη συντροφικές σχέσεις βασισμένες στην αξία της αλληλεγγύης. Αυτές οι σχέσεις-τις οποίες οφείλουμε να τις διατηρήσουμε ,να τις διευρύνουμε, να τις στερεώσουμε και να τις δυναμώσουμε μέσα από μια ψύχραιμη ,κριτική συντροφική και ειλικρινής εκτίμηση αυτού του αγώνα - αποτελούν μια σημαντική βάση για την συνέχεια του.

Οι απεργοί και ο κόσμος που στάθηκε στο πλευρό τους, σε όλη την Ελλάδα πρέπει να συνεχίσουν να παλεύουν μαζί για την υλοποίηση των αιτημάτων της απεργίας, όπως και για την επικύρωση των δεσμεύσεων που απέφερε η πίεση του αγώνα.

Καθώς λοιπόν οι διεργασίες του αγώνα συνεχίζονται, και στο πλαίσιο της συλλογικής ανάγκης για ευρύτερη συμμετοχή, ενημέρωση και ψύχραιμη πολιτική εκτίμηση των συνεχών εξελίξεων καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση:

ΤΕΤΑΡΤΗ 30-03-2011

ΩΡΑ:19.00

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ



Αλληλέγγυοι/ες

ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ: ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Συνολική απαξίωση προς τις οργανώσεις του κρατικού συνδικαλισμού ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ τρέφουν μεγάλα τμήματα εργαζομένων, λόγω της συνειδητής πολιτικής απροθυμίας τους να συγκρουστούν με την εξουσία, να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των εργαζομένων μέχρι τέλους και να αποτρέψουν στην πράξη με δυναμικούς αγώνες διαρκείας τις αντικοινωνικές πολιτικές των κρατούντων.

Ιδιαίτερα στην εποχή της κρίσης αποδεικνύεται περίτρανα ότι οι δύο οργανώσεις προσπαθούν να αποτρέψουν τη μαζική δράση, τις συγκρουσιακές μορφές πάλης, τη συμμετοχή των εργαζομένων. Όχι τυχαία. Και οι δύο πρόεδροι των οργανώσεων ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ, επί της ουσίας δε διαφωνούν με τον πολιτικό χειρισμό της κρίσης από την κυβέρνηση και οι όποιες αντιδράσεις τους εντάσσονται στο παιχνίδι του καθεστωτικού συνδικαλισμού για τη διατήρηση της θέσης τους, των προνομίων που απολαμβάνουν (ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ διατηρεί βίλα στην Πολιτεία και αμείβεται με 105.000 ευρώ) και την αναπαραγωγή του επαγγελματικού συνδικαλισμού που εκπροσωπούν.

Δεξαμενές των επιπρόσθετων προνομίων τους και του καθεστωτικού συνδικαλισμού, αποτελούν και τα διάφορα παρακλάδια της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, η με αμοιβή συμμετοχή αρχοντοσυνδικαλιστών σε διάφορες μεικτές επιτροπές που διαπραγματεύονται με το κράτος τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων και η χρηματοδότηση από τον ΟΕΚ (Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας), το ΛΑΕΚ (Λογαριασμός για την Απασχόληση και την Επαγγελματική Κατάρτιση) και τα ευρωπαϊκά κονδύλια του ΕΣΠΑ. Δεξιοί και αριστεροί εργατοπατέρες μέλη των Δ.Σ του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, καθεστωτικοί επιστήμονες των Κέντρων Επιστημονικής Κατάρτισης και του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής αμείβονται με παχυλούς μισθούς για να νομιμοποιούν και επιστημονικά την καθεστωτική πολιτική και τα ιδεολογήματα της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας, της παραγωγικότητας, της εργασιακής και κοινωνικής ειρήνης, ως τις υπέρτατες καθεστωτικές αλήθειες στο πλαίσιο της «εθνικής οικονομίας» και της «δημοκρατικής ομαλότητας».

Αυτό εξηγεί και την καθυστερημένη παρακολουθητική αντίδρασή τους-διαχείριση στην ουσία-για το μνημόνιο, την τρόικα, τα αντικοινωνικά μέτρα του κράτους και των κυβερνήσεων, τη στιγμή μάλιστα που είχαν πλήρη εικόνα και ενημέρωση από κυβερνητικούς αξιωματούχους αρκετούς μήνες πριν το ξέσπασμα της κρίσης και τις συνέπειες που αυτή θα είχε. Κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της ταχτικής είναι οι άνευροι αγώνες-λιτανείες, η κήρυξη των απεργιών σε ημερομηνίες όσο το δυνατόν μακρύτερα από τις εκάστοτε αντικοινωνικές εξαγγελίες της κυβέρνησης με σκοπό να καταλαγιάσει η αντίδραση του κόσμου, η επιδεικτική συμμετοχή σε διαλόγους-απάτη με την κυβέρνηση, η καταγγελία της δράσης των εργαζομένων που ξεφεύγει από τα όρια του κρατικού συνδικαλισμού, η διαχείριση του κόσμου της εργασίας ως εμπορεύματα προς πώληση. Πρόκειται για ένα καλά οργανωμένο σχέδιο αποκλιμάκωσης και αφυδάτωσης της δυναμικής παρουσίας των εργαζομένων στους δρόμους, επειδή τρέμουν και φοβούνται , όπως και ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός, την αυτενέργεια των μαζών, τους ακηδεμόνευτους αγώνες και την επανάληψη από τον κόσμο της εργασίας των εξεγερτικών διαθέσεων της 5ης Μάη και της 15ης Δεκέμβρη.

Θυμίζουμε ότι στο πλαίσιο αυτών των οργανώσεων λειτουργούν εσωτερικά σχολεία «συνδικαλιστικής επιμόρφωσης», που χρηματοδοτούνται από το κράτος και την Ε.Ε. και οι αποφοιτήσαντες είναι συνδικαλιστικά στελέχη-πολλαπλασιαστές για την αναπαραγωγή του καθεστωτικού συνδικαλισμού στους χώρους εργασίας και κατά συνέπεια διαχειριστές της αγανάκτησης και οργής των εργαζομένων στα πρωτοβάθμια σωματεία.

Το βέβαιο είναι ότι για μεγάλα τμήματα του κόσμου της εργασίας οι οργανώσεις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν εκπροσωπούν τους εργαζόμενους, αλλά λειτουργούν ως αναχώματα του κράτους μέσα στο εργατικό κίνημα για την άμβλυνση της κοινωνικής διαμαρτυρίας. Μιας διαμαρτυρίας που το τελευταίο διάστημα αναπτύσσεται ραγδαία με όρους πολιτικής ανυπακοής στο υπάρχον, εκδηλώνεται με συνολική αμφισβήτηση του καθεστώτος της κοινωνικής λεηλασίας και επιπλέον στους στόχους της περιλαμβάνει και την κατάληψη κτιρίων του κρατικού συνδικαλισμού, όπως άλλωστε έδειξε και η απόπειρα κατάληψης της ΓΣΕΕ στις 15 Δεκέμβρη από μαζικά μπλοκ εργαζομένων και οι συγκρούσεις που ακολούθησαν με τις ομάδες ΔΙΑΣ, οι οποίες καλέστηκαν να την προστατεύσουν.

Όμως ο κύκλος έχει γυρίσματα, οι αδιάβατοι δρόμοι τώρα ανοίγονται, η δράση δεν έχει ημερομηνία λήξης και οι μαχητικοί αυτόνομοι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες εμφανίζονται στο προσκήνιο προαναγγέλλοντας το θυελλώδες μέλλον.

Θοδωρής Θεοδωρόπουλος

Από το 4ο τεύχος της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ που κυκλοφορεί

MAXHTIKO ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΕΡΓΩΝ ΤΩΡΑ!

O μεσαίωνας και η βαρβαρότητα στη ζωή και στα δικαιώματα μας είναι πια εδώ. Η φτώχια, η αβεβαιότητα, και η εξαθλίωση που επέλεξαν για μας τα αφεντικά, η κυβέρνηση, οι εθνικοί και υπερεθνικοί συνεργάτες τους είναι τώρα μια πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι.

Αφού για δεκαετίες οι εργοδότες πλούτισαν και θησαύρισαν από την υπερεκμετάλλευση όλων των εργαζομένων (με την αζημίωτη στήριξη κυβερνήσεων, πολιτικών εκπροσώπων και συνδικαλιστικών ηγεσιών), αφού πετσόκοψαν και κατάργησαν κάθε δικαίωμα και κατάκτηση, μας ζητάνε να ξαναπληρώσουμε το μεγάλο τους φαγοπότι επικαλούμενοι την καπιταλιστική τους κρίση που δημιουργήσανε οι ίδιοι χωρίς όμως να την νοιώσουνε ποτέ.

Με πρόσχημα το εξωτερικό χρέος και το δημόσιο έλλειμμα που εκτοξεύσανε στα ύψη για την πάρτη τους, συνεταιρίζονται για μια ακόμα φορά με την υπερεθνική κλίκα των ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ για να διασφαλίσουν τις τράπεζές τους, τα κέρδη τους, τη διαχρονική τους ευημερία, στέλνοντας εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στον καιάδα της ανεργίας και δημιουργώντας νέες γενιές δίχως προοπτική και μέλλον. Καταργούν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τους κατώτερους μισθούς, μας θέλουν να δουλεύουμε σε συνθήκες σύγχρονων σκλάβων, με την καθημερινή “δουλειά” των ΜΜΕ, φοβισμένους και ανήμπορους να αντιδράσουμε.

Για τους εργοδότες και τους εκπροσώπους τους ήμασταν πάντα μηχανές παραγωγής πλούτου, αύξηση στο ΑΕΠ τους, ποσοστά στους δείκτες ανάπτυξης και στις δημοσκοπήσεις τους, μα ποτέ όμως άνθρωποι με ανάγκες και δικαιώματα για αυτά που εμείς παράγουμε και είμαστε δημιουργοί. Τώρα μας πετούν στο δρόμο κατά εκατοντάδες χιλιάδες από τις διαδικασίες της παραγωγής τους, πληθαίνοντας τα στατιστικά τους ευρήματα αλλά και την οργή και το μίσος των εξαθλιωμένων και νεόπτωχων προλετάριων.

Είναι ανάγκη άμεσα -τώρα- στον εκβιασμό της πείνας και της εξαθλίωσης, της ηττοπάθειας και της ατομικής ευθύνης και ενοχής, οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, “μαύροι”, έλληνες και μετανάστες εργάτες να ορθώσουμε ένα κίνημα συλλογικής δράσης και αλληλεγγύης για την πραγμάτωση των άμεσων βιοποριστικών στόχων (επίδομα χωρίς προϋποθέσεις, ιατροφαρμακευτική κάλυψη, δωρεάν μετακινήσεις, συντάξιμος χρόνος, ριζικές μειώσεις στα είδη πρώτης ανάγκης) και καθοριστικής συμβολής στην ολική ρήξη με τα αφεντικά και το κράτος.

Η δημιουργία ενός τέτοιου κινήματος θα πρέπει να έχει στον πυρήνα της την αμεσοδημοκρατική συγκρότηση επιτροπών βάσης συνελευσιακού χαραχτήρα ανά κλάδο, δήμο, γειτονιά και περιοχή, σε αντιπαράθεση με τον καθεστωτικό συνδικαλισμό και την μεσολάβηση, με άμεση και αποτελεσματική δράση στα πλαίσια της ανυπακοής στις πολιτικές και τους θεσμούς που επιβάλλουν και συντηρούν την ταξική κυριαρχία, με παραστάσεις, διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις σε υπηρεσίες οργανισμούς και εργοδοτικές ενώσεις. Παράλληλα και σε συντονισμό με τα αγωνιζόμενα τμήματα του εργατικού κινήματος, θα εντάσσει την πάλη του σε ένα ενιαίο σχεδιασμό δράσης εργαζομένων, ανέργων, υποαπασχολούμενων, υπονομεύοντας την ταξική ειρήνη και οξύνωντας τον κοινωνικό πόλεμο για την ανατροπή.

Σημαντική πλευρά σε ένα τέτοιο κίνημα είναι η αλληλοβοήθεια με ταμείο, συλλογικές κουζίνες, εναλλακτικές μορφές συνεύρεσης και ψυχαγωγίας σε στέκια και χώρους αυτοδιαχειριζόμενους, που θα ενισχύουν την αντιεμπορευματοποίηση στον τρόπο ζωής και θα συμβάλουν στην προοπτική της χειραφέτησης και της συνολικής απελευθέρωσης.

  Βασίλης Διαμάντης

 Άνεργος από το χώρο του βιβλίου

Από το 4ο τεύχος της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ που κυκλοφορεί

Καλή αντάμωση στους αγώνες!

Ο αγώνας ολοκληρώθηκε. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά επιστρέφουμε δικαιωμένοι στα σπίτια και τις δουλείες μας μετά από 44 μέρες απεργίας πείνας.

Ο αγώνας συνεχίζεται. Οι εξαγγελίες για 8ετία και για μείωση ενσήμων, ως προαπαιτούμενα για τη χορήγηση και ανανέωση άδειας παραμονής άμεσα,  χωρίς άλλες περιστροφές πρέπει να γίνουν νόμος.

Ο αγώνας είναι μονόδρομος. Ο αγώνας ενάντια στην καθημερινή εκμετάλλευση και τα τείχη του ρατσισμού, οι μάχες για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις, για ίσα δικαιώματα ανάμεσα σε ντόπιους και αλλοδαπούς εργαζόμενους, για μια ζωή με αξίες και αξιοπρέπεια είναι τα επόμενα μας βήματα. Μαζί με το αντιρατσιστικό και μεταναστευτικό κίνημα  θα διανύσουμε αυτό το δύσκολο και μόνο δρόμο, το δρόμο του αγώνα.

Ο αγώνας μας ενώνει. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά χαιρετίζουμε και αποχαιρετούμε όλους όσους μας υποστηρίζουν. Τους αλληλέγγυους από την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του κόσμου, τους γιατρούς και τους συνεργάτες τους, όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό μας αυτές τις μέρες της απεργίας πείνας, όλες τις μέρες όπου η ζωή και ο θάνατος μας ζητούσαν δικαίωση κι ελευθερία.

Καλή αντάμωση στους αγώνες!

-         Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 5.00 μ. μ., στην Υπατία

-         Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 7.00 μ. μ., στο λιμάνι του Πειραιά (Αγ. Διονύσιος)

300 Μετανάστες Απεργοί Πείνας

ΡΗΓΜΑ ΣΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ

Ο αγώνας των 300 μεταναστών απεργών πείνας κατάφερε ένα σημαντικό ρήγμα στην πολιτική της κοινωνικής λεηλασίας και της επιβολής καθεστώτος εξαίρεσης για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων. 

Με την αποφασιστική τους στάση, οι “αόρατοι” επέβαλλαν να γίνουν ορατοί και εξανάγκασαν όλο το πολιτικό και συνδικαλιστικό σύστημα, αλλά και κάθε άνθρωπο, να πάρει θέση, να πάψει να κάνει «πως δεν βλέπει», να απαντήσει γιατί κράτος και αφεντικά τούς αρνούνται το στοιχειώδες: να ζουν νόμιμα στη χώρα που κατοικούν και δουλεύουν τόσα χρόνια, χωρίς τη διαρκή απειλή της σύλληψης, χωρίς απλήρωτα μεροκάματα, να ζουν ως άνθρωποι και όχι ως απρόσωποι αριθμοί.

Ίσως γι' αυτό, επειδή χάλασαν το κυρίαρχο θέαμα της υποταγής, εισέβαλλαν απρόσκλητοι στο πολιτικό σκηνικό, ανέτρεψαν την «ατζέντα» των κομμάτων και των συνδικάτων, και «εκβίασαν» με όρους κινήματος μια λύση εδώ και τώρα, δέχτηκαν τη λυσσαλέα επίθεση όλου του συρφετού της καθεστηκυίας τάξης, κράτους, ΜΜΕ, πρυτανείας, κομμάτων, κατασυκοφαντώντας τον αγώνα τους και φτάνοντας μέχρι τη βίαιη εκδίωξή τους από έναν χώρο ασύλου.

Η ρωγμή στο δήθεν αήττητο του κράτους και της κυβέρνησης έγινε κατορθωτή γιατί ο αγώνας αυτός είχε ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που μπορούν να λειτουργήσουν ως παράδειγμα για ολόκληρο το εργατικό και κοινωνικό κίνημα:

- Έδωσαν τη μάχη εξ αρχής ως αναπόσπαστο τμήμα του εργατικού κινήματος, ως μετανάστες εργάτες όπως οι ίδιοι είπαν, προτάσσοντας το κοινό δίκαιο του εργάτη, του άνεργου και του μετανάστη απέναντι σε εθνικές ή θρηκευτικές ταυτότητες και διαρέσεις.

- Αυτοοργανώθηκαν οι ίδιοι ως αγωνιστικό υποκείμενο, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και συνελεύσεις, τις οποίες κατάφεραν να διατηρήσουν ακόμη και στις δύσκολες συνθήκες της απεργίας πείνας.

- Ο αγώνας τους, παρά τις προσπάθειες κομμάτων, οργανώσεων και ατόμων εντός και εκτός της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης να αναλάβουν ρόλους μεσολάβησης και εκπροσώπησης, ήταν και έμεινε ως το τέλος αδιαμεσολάβητος, με τους ίδιους τους μετανάστες να αποφασίζουν για όλες τις πτυχές και την εξέλιξη του αγώνα.

- Η μάχη που έδωσαν είχε τα χαρακτηριστικά της εδώ και τώρα επιβολής με κινηματικούς όρους όλων όσων δικαιούνται, με ορίζοντα και πλαίσιο το “νομιμοποίηση όλων χωρίς προϋποθέσεις”, που αφορούσε και ενοποιούσε όλους τους μετανάστες και όχι απλά κάποιες ομάδες τους, ενάντια σε ηττοπαθείς λογικές του κινήματος που θεωρούν την αποφασιστικότητα “τυχοδιωκτισμό” και ό,τι ξεφεύγει από τα όρια του συστήματος “ουτοπικό” και “μαξιμαλιστικό”.

- Η βοήθεια της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης και του ευρύτερου κινήματος αλληλεγγύης ήταν πολύ σημαντική και, παρότι δεν κατάφερε να ξεπεράσει ορισμένα όρια, ανέδειξε τις μεγάλες δυνατότητες στήριξης αποφασιστικών αγώνων και αναμέτρησης με το κράτος και την κυβέρνηση που υπάρχουν όταν δεν κυριαρχούν λογικές καθοδήγησης και υποκατάστασης των ίδιων των αγωνιζόμενων και όταν υπάρχει θέληση και αποφασιστικότητα να πορευόμαστε μαζί με αυτούς και όχι στο όνομά τους.

Το πιο εκμεταλλευόμενο και αποκλεισμένο τμήμα εργατών της χώρας μας έθεσε με μαζικούς όρους το συνολικό θέμα της μετανάστευσης, ως κεντρική διάσταση του “κοινωνικού προβλήματος”, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης και ολοκληρωτικής επίθεσης του κεφαλαίου και του κράτους σε όλους τους όρους ζωής ντόπιων και μεταναστών. Έκαναν με αυτοθυσία αυτό που ούτε θέλει ούτε μπορεί να κάνει ο καθεστωτικός συνδικαλισμός αλλά και η Αριστερά. 

Ο αγώνας συνεχίζεται. Σήμερα που γινόμαστε βίαια όλοι «χωρίς χαρτιά», χωρίς δικαιώματα, χωρίς συμβάσεις, χωρίς μισθούς, είμαστε όλοι μετανάστες, και κάθε νίκη των μεταναστών δεν μπορεί παρά να είναι νίκη όλων μας.

Εργατική εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες απεργούς πείνας

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης την Τρίτη 8 Μαρτίου

(43η ημέρα απεργίας πείνας) στις 17.00

από το Μουσείο (Πατησίων)

Απάντηση των μεταναστών απεργών πείνας στην κυβερνητική κοροϊδία



Ανακοίνωση-απάντηση στην πρόταση της κυβέρνησης μετά από τη συνάντηση με τους υπουργούς:

1. Εμείς οι απεργοί πείνας από τους χώρους απεργίας μας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και τα νοσοκομεία απορρίπτουμε ομόφωνα την πρόταση της κυβέρνησης για καθεστώς ανοχής, γιατί δεν ανταποκρίνεται στο αίτημα μας για νομιμοποίηση με ελευθερία μετακίνησης, ανανέωση με βάση την εργασία και όλα τα υπόλοιπα δικαιώματα που έχουν οι νόμιμοι μετανάστες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
2. Απορρίπτουμε το αίτημα του υπουργού Υγείας για μεταφορά όλων μας στα νοσοκομεία λόγω επιδείνωσης των καιρικών συνθηκών. Όπως κάνουμε εδώ και 39 ημέρες, με κρύο και πλημμύρες, συνεχίζουμε την απεργία πείνας στο κτίριο Υπατία και βέβαια υπό τις οδηγείες των γιατρών  μας θα συνεχίσουν να μεταφέρονται στα νοσοκομεία όσοι το χρειάζονται.
3. Τονίζουμε για μια ακόμη φορά ότι η απεργία πείνας είναι δικός μας αγώνας, εμείς παίρνουμε τις αποφάσεις για όλα τα θέματα και απαιτούμε να σταματήσουν τα ψέματα και οι συκοφαντίες.

4/3/2011
Οι 300 Απεργοί Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ - ΝΙΚΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

«Αργοσβήνω πολεμώντας»
Από το «Νερό κι Αλάτι-Ένα τραγούδι για τους 300» των Υπεραστικών

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300, ανταποκρινόμενη στην πρόταση των μεταναστών απεργών πείνας, καλεί σε διαδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Μάρτη (Μουσείο, 6:00).

Την ώρα που 100 απεργοί πείνας βρίσκονται στα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης (Τετάρτη βράδυ), η κυβέρνηση επιχειρεί να στηρίξει την πολιτικά έωλη αδιαλλαξία της με τα μόνα όπλα που της έχουν απομείνει: το ψέμα και τη συκοφάντηση. Μάταιη η προσπάθεια όμως. Αυτό το «κράτος που προσπαθεί να θριαμβεύσει με μια ατέλειωτη στριγκλιά» παρουσιάζεται ανήμπορο μπροστά στο φρόνημα και το ήθος των 300 απεργών πείνας, που αγωνίζονται με μόνο όπλο εκείνο το βασικό πυρήνα της ύπαρξης που παραμένει πάντοτε αναπαλλοτρίωτος από την εξουσία.
Κάθε μέρα που περνάει, η πολιτική χειρονομία των μεταναστών απεργών πείνας βρίσκει ολοένα και περισσότερους αποδέκτες. Ολοένα και περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι αυτός ο αγώνας που συνεχίζεται 38 ημέρες τώρα στην Υπατία, το ΕΚΘ και τα νοσοκομεία, δεν είναι μόνο αγώνας ενάντια στο απαρτχάιντ που υφίστανται οι ξένοι εργάτες. Είναι αγώνας όλων των εργαζόμενων ενάντια στην οργανωμένη αθλιότητα που  στραγγαλίζει το παρόν και λεηλατεί το μέλλον.
Μένει πια στην κυβέρνηση να πάρει τις αποφάσεις τις. Ή να αποδεχτεί το αυτονόητο ή να πάρει τη δική της θέση στη βίβλο της αγριότητας.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας